Nauki Humanistyczne i Społeczne

Slavia Orientalis

Zawartość

Slavia Orientalis | 2021 | vol. LXX | No 2 |

Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The article considers those fragments of panegyrics as to Russian saints that directly or indirectly go back to the Praise of Saints Euthymios the Great and Sabas the Sanctified by Cyril of Scythopolis (in Slavic manuscripts known as Cyril the Monk). There are two instances of a conscious appeal on the part of Russian hagiographers to the Praise, while these also employed the Life of Sabas the Sanctified by Cyril of Scythopolis in their writings along with mentioning the names of Euthymios and Sabas.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Afinogenov D.E., Pokhvala prep. Evfimiyu Velikomu i prep. Savve Osvyashchennomu Kirilla Skifopolʹskogo. Perevod s tserkovnoslavyanskogo na drevnegrecheskiy i russkiy D.E. Afinogenova, «Vestnik drevney istorii» 2014, № 1 (288).
Afinogenov D.E., Pokhvala prep. Evfimiyu Velikomu i prep. Savve Osvyashchennomu Kirilla Skifopolʹskogo. Perevod s tserkovnoslavyanskogo na drevnegrecheskiy D.E. Afinogenova, «Vestnik drevney istorii» 2014, № 2 (289).
Afinogenov D.E., Slavyanskiy perevod Zhitiya prep. Evfimiya Velikogo: nablyudeniya o yazyke i avtore, «Vestnik Volgogradskogo gosudarstvennogo universiteta. Seriya 4. Istoriya. Regionovedeniye. Mezhdunarodnyye otnosheniya» 2015, № 3 (33).
Agafonov I.S., Vospominaniye o Znamenii presvyatoy Bogoroditsy, «Yazyk i tekst langpsy.ru» 2016, t. 3, № 2.
Alekseyeva E.L., K voprosu o schetnoy (tsifirnoy) taynopisi v russkikh pamyatnikakh pisʹmennosti, [v:] A.S. Gerd (red.), Strukturnaya i prikladnaya lingvistika. Mezhvuzovskiy sbornik, vyp. 7, Sankt‑Peterburg 2008.
Die grossen Lesemenäen des Metropoliten Makarij. Uspenskij spisok, 26.-31. März, Weiher – Freiburg i. Br. 2001 (=Monumenta linguae slavicae dialecti veteris. Fontes et disser-tationes. Tom. XLV).
Dukhanina A.V., Izucheniye yazyka i poetiki Epifaniyevskoy redaktsii Zhitiya Sergiya Radonezhskogo v svete tekstologii, «Trudy Otdela drevnerusskoy literatury» 2017, t. 65.
Egorova M.S., Zhitiye Pavla Komelʹskogo i Sobornik Nila Sorskogo: «chuzhoy» tekst v agiografii, «Trudy Otdela drevnerusskoy literatury» 2016, t. 64.
Gerd A.S. (red.), Zhitiya Dimitriya Prilutskogo, Dionisiya Glushitskogo i Grigoriya Pelʹshems-kogo. Teksty i slovoukazatelʹ, Sankt‑Peterburg 2003.
Gerd A.S. (red.), Zhitiye Korniliya Komelʹskogo: tekst i slovoukazatelʹ, Sankt‑Peterburg 2004.
Karbasova T.B., Kirill Novoyezerskiy. Istoriya pochitaniya. Issledovaniye i teksty, Moskva; Sankt‑Peterburg 2011.
Karbasova T.B., Novoye izdaniye Zhitiya Sergiya Radonezhskogo, «Russkaya literatura» 2017, № 3.
Karbasova T.B., Pokhvalʹnoye slovo Kirillu Belozerskomu: voprosy istorii teksta i atributsii, [v:] S.A. Semyachko (otv. red.), Russkaya agiografiya. Issledovaniya. Materialy. Publikatsii, t. III, Sankt‑Peterburg 2017.
Karbasova T.B., Pokhvalʹnoye Slovo prp. Varlaamu Khutynskomu i ego istochniki, «Vestnik tserkovnoy istorii» 2018, vyp. 3‑4 (51‑52).
Kloss B.M., Zhitiye Sergiya Radonezhskogo, [v:] B.M. Kloss, Izbrannyye trudy, t. 1, Moskva 1998.
Klyuchevskiy V.O., Drevnerusskiye zhitiya svyatykh kak istoricheskiy istochnik, Moskva 1871.
Kuzʹmina M.K., Kanon prepodobnicheskogo zhitiya skvozʹ prizmu bibleyskikh tsitat, Moskva 2017.
Okhotnikova V.I., Zhitiya prepodobnykh Evfrosina Pskovskogo, Savvy Krypetskogo, Nikandra Pskovskogo, [v:] V.I. Okhotnikova, Pskovskaya agiografiya XIV‑XVII vv. (issledovaniye i teksty), t. II, Sankt‑Peterburg 2007.
Pak N.V., Eshche raz k voprosu o redaktsiyakh Zhitiya Antoniya Rimlyanina, «Slavyanove-deniye» 2021, № 4.
Pak N.V., K voprosu ob istochnike sravneniya «yakozhe netsii ot khitrykh norets…» iz Pokhvalʹnogo slova Varlaamu Khutynskomu Pakhomiya Logofeta, «Slavyanovedeniye» 2019, № 2.
Prokhorov G.M., Zhitiye Ioasafa Kamenskogo, [v:] Svyatyye podvizhniki i obiteli Russkogo Severa: Ustʹ‑Shekhonskiy Troitskiy, Spaso‑Kamennyy, Dionisʹyev Glushitskiy i Aleksandrov Kushtskiy monastyri i ikh obitateli. Izd. podg. G.M. Prokhorov i S.A. Semyachko, Sankt‑Peterburg 2005.
Prokhorov G.M. (red.), Prepodobnyy Kirill Belozerskiy, Sankt‑Peterburg 2011.
Rozanov S.P., Istochniki, vremya sostavleniya i lichnostʹ sostavitelya Feodosiyevskoy redaktsii Zhitiya Savvy Serbskogo, «Izvestiya Otdeleniya russkogo yazyka i slovesnosti Impera-torskoy Akademii nauk» 1911, t. XVI, kn. 1.
Rudi T.R., O kompozitsii i topike zhitiy prepodobnykh, «Trudy Otdela drevnerusskoy literatury» 2006, t. 57.
Semyachko S.A., Zhitiye Dionisiya Glushitskogo, [v:] Svyatyye podvizhniki i obiteli Russkogo Severa: Ustʹ‑Shekhonskiy Troitskiy, Spaso‑Kamennyy, Dionisʹyev Glushitskiy i Aleksandrov Kushtskiy monastyri i ikh obitateli. Izd. podg. G.M. Prokhorov i S.A. Semyachko, Sankt‑Peterburg 2005.
Semyachko S.A., «Otkudu takovyy i velikyy v poslednyaya siya vremena svetilnik vʺsia, eda ot Iyerusalima ili ot Sinaa?», «Slovesnostʹ i istoriya. Zhurnal filologicheskikh i istoriko-‑kulʹturnykh issledovaniy» 2020, № 1.
Tikhonravov N.S., Drevniye zhitiya prepodobnogo Sergiya Radonezhskogo, Moskva 1892.
Shibayev M.A., Avtorskiy variant Zhitiya Sergiya Radonezhskogo, «Trudy Otdela drevne-russkoy literatury» 2007, t. 58.
Shumilo S.M., Molitvennyye teksty v agiografii «pleteniya sloves»: k probleme stilya epokhi, «Russkaya literatura» 2016, № 1.
Velikiye Minei Chetii, sobrannyye Vserossiyskim mitropolitom Makariyem, Sentyabrʹ, Dni 25‑30, Sankt‑Peterburg 1883.
Velikiye Minei Chetii, sobrannyye Vserossiyskim mitropolitom Makariyem, Dekabrʹ, Dni 1‑5, Sankt‑Peterburg, 1901.
Vlasov A.N., Skazaniya i povesti o mestnochtimykh svyatykh i chudotvornykh ikonakh Vychegodsko‑Severodvinskogo kraya XVI‑XVIII vekov. Teksty i issledovaniya, Sankt-‑Peterburg 2011.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Наталья Пак
1
ORCID: ORCID

  1. Санкт‑Петербург, Государственный университет морского и речного флота им. адмирала С.О. Макарова
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

In the Russian handwritten Tale of the Boastful Scholar, two themes are developed: the limits of human comprehension of book wisdom and the dependence of the posthumous fate of a monk on the time and circumstances of his tonsure. The Tale was first studied by V.I. Malyshev (1964), who published the only copy known to him; he concluded that the Tale was created by Russian Old Believers in the XVIII century. This article analyzes the previously unknown copies of the Tale, allowing us to revise Malyshev’s perspective. Based on the eight copies of the Tale from the early XVII-XX centuries, two editions were distinguished. One of them has a monastic origin, and its earliest copy from the beginning of the XVII century was included in the collection of instructions for newly tonsured monks titled Starchestvo. Another edition was created by an Old Believer scholar at the turn of XVIII-XIX centuries. The earlier edition is a didactic parable about the futility of human efforts to fully comprehend book knowledge. The second edition is a satirical story about the confrontation between two scribes – a true sage and a fake one. The opposition of true and false book knowledge in this edition could be perceived by Old Believer readers in the context of the church schism of the XVII century and the disputes about the correction of religious books. Another difference between the copies of the Tale is the way the problem of tonsuring a person facing death is discussed – an issue quite relevant for the Old Russian society. The episode of the Tale featuring a blue tit trying to drink off the sea is indicative of the author’s intent to combine the traditions of book narration and folklore in his work. The article contains also the text of the earliest copy of the Tale found in the Starchestvo collection from the Trinity Lavra of St. Sergius.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Alekseyev A.V., Kozhevnikova Yu.N., Panchenko O.V. i drugiye, Svyatoy prepodobnyy Diodor Yurʹyegorskiy i sozdannyy im monastyrʹ, Sankt‑Peterburg 2017.
Antonov D., Mayzulʹs M., Anatomiya ada. Putevoditelʹ po drevnerusskoy vizualʹnoy demonologii, Moskva 2013.
[Arseniy, iyeromonakh], Opisaniye slavyanskikh rukopisey biblioteki Svyato‑Troitskoy Sergiyevoy lavry, ch. 3, Moskva 1879.
Cierniak U., Literacki wymiar kultury religijnej staroobrzędowców, Częstochowa 1997.
Dalʹ V., Tolkovyy slovarʹ zhivogo velikorusskogo yazyka, t. 4, Moskva 1955.
Demkova N.S., Sochineniya protopopa Avvakuma i publitsisticheskaya literatura rannego staroobryadchestva: materialy i issledovaniya, Sankt‑Peterburg 1998.
Dukhovnyye stikhi Russkogo Severa, sostavitelʹ V.P. Kuznetsova, Petrozavodsk 2015.
Fomichev S.A., Metamorfozy poslovitsy o sinitse, [v:] Russkiy folʹklor: Materialy i issledovaniya, t. 35, Sankt‑Peterburg 2016.
Gritsevskaya I.M., Chteniye i chetʹi sborniki v russkikh monastyryakh XV-XVII vv., Sankt‑Peterburg 2012.
Isaak Sirin, O Bozhestvennykh taynakh i o dukhovnoy zhizni: Novootkrytyye teksty, pere- vod s siriyskogo, primechaniya i poslesloviye iyeromonakha Ilariona (Alfeyeva), Moskva 1998.
Izbornik 1076 goda, izdaniye podgotovili V.S. Golyshenko, V.F. Dubrovina, V.G. Demʹyanov, G.F. Nefedov, Moskva 1965.
Kalugin V.V., „Knigy”: otnosheniye drevnerusskikh pisateley k knige [v:] Drevnerusskaya literatura: izobrazheniye obshchestva, Moskva 1991.
Kartashev A.V., Ocherki po istorii russkoy Tserkvi, t. 1. Moskva 1991.
Kowalska‑Stus H., Ruś XVII wieku. Spotkanie dwóch koncepcji języka i sposobów myślenia, [w:] Białostocki Przegląd Kresowy. T. 4. Słowiańszczyzna w badaniach filologicznych, red. J. Nosowicz, Białystok 1996.
Likhacheva O.P., Lev – lyutyy zverʹ, „Trudy Otdela drevnerusskoy literatury”, t. 48, Sankt‑Peterburg 1993.
Malakhova A.S., Malakhov S.N., Fenomen bolezni v soznanii i povsednevnoy zhizni cheloveka Drevney Rusi (XI – nachalo XVII veka), Armavir 2014.
Malyshev V.I., Neizvestnaya povestʹ XVIII v. o khvastlivom knizhnike, „Russkaya literatura” 1964, № 1.
Małek E., Ukazatelʹ syuzhetov russkoy narrativnoy literatury XVII-XVIII vv., t. 1, Łódź 2000.
Mikhalina A.A., Skazaniye o ptitsakh, [v:] Slovarʹ knizhnikov i knizhnosti Drevney Rusi, vyp. 2, ch. 2, Leningrad 1989. Narodno‑poeticheskaya satira, Leningrad 1960.
Panchenko A.M., Tserkovnaya reforma i kulʹtura Petrovskoy epokhi, [v:] XVIII vek. Sbornik 17, Sankt‑Peterburg 1991.
Pigin A.V., Videniya potustoronnego mira v russkoy rukopisnoy knizhnosti, Sankt‑Peterburg 2006.
Pigin A.V., Babalyk M. G., „Az ti glagolyu dobreysheye, yunoshe…”: o nekotorykh uchebnykh tekstakh v russkikh rukopisyakh XVIII-XIX vv., [v:] „Mudrosti bo ti imya podadesya…”: sbornik statey k yubileyu professora Sofʹi Mikhaylovny Loyter, Petrozavodsk 2011.
Pinezhskaya knizhno‑rukopisnaya traditsiya XVI – nachala XX vv.: Opyt issledovaniya. Istochniki, t. 1: N.V. Savelʹyeva. Ocherk istorii formirovaniya pinezhskoy knizhno- ‑rukopisnoy traditsii. Opisaniye rukopisnykh istochnikov, Sankt‑Peterburg 2003.
Ponyrko N.V., Ioann Ivanov Milyutin, [v:] Slovarʹ knizhnikov i knizhnosti Drevney Rusi, vyp. 3, ch. 2, Sankt‑Peterburg 1993.
Poslovitsy, pogovorki, zagadki v rukopisnykh sbornikakh XVIII-XX vekov, Moskva – Leningrad 1961. Povestʹ o bolezni i smerti Vasiliya III, [v:] Biblioteka literatury Drevney Rusi, t. 10: XVI vek, Sankt‑Peterburg 2000.
Povestʹ o Varlaame i Ioasafe, [v:] Pamyatniki literatury Drevney Rusi, vyp. 2: XII vek, Moskva 1980.
Prolog na iyulʹ-avgust, Moskva 1662.
Rovinskiy D., Russkiye narodnyye kartinki, kn. 1: Skazki i zabavnyye listy, Sankt‑Peterburg 1881.
Ryzhova E.A., Skazaniye o Ioanne i Loggine Yarengskikh v spiske Drevlekhranilishcha im. V.I. Malysheva, „Trudy Otdela drevnerusskoy literatury”, t. 65, Sankt‑Peterburg 2017.
Sazonov S.V., K probleme vospriyatiya smerti v srednevekovoy Rusi, [v:] Russkaya istoriya: problemy mentaliteta. Tezisy dokladov nauchnoy konferentsii. Moskva, 4-6 oktyabrya 1994 g., Moskva 1994.
Semyachko S.A., Pisʹmennaya traditsiya drevnerusskogo starchestva: Tekstologicheskoye, istochnikovedcheskoye i istoriko‑literaturnoye issledovaniye. Dissertatsiya na soiskaniye stepeni doktora filologicheskikh nauk, Sankt‑Peterburg 2016.
Semyachko S.A., Starcheskaya traditsiya Troitse‑Sergiyeva monastyrya, [v:] Prepodobnyy Sergiy Radonezhskiy: Istoriya i agiografiya, ikonopisnyy obraz i monastyrskiye traditsii: Materialy mezhdunarodnoy nauchnoy konferentsii. Moskva. Gosudarstvennyy istoricheskiy muzey. 27-28 maya 2014 g., Moskva 2014.
Smolitskiy V.G., Turgeneva T.A., Chetyre proizvedeniya narodnoy satiry, „Trudy Otdela drevnerusskoy literatury”, t. 17, Moskva – Leningrad 1961.
Uspenskiy B.A., Izbrannyye trudy, t. 2, Moskva 1994.
Uspenskiy B.A., Uspenskiy F. B., Inocheskiye imena na Rusi, Moskva – Sankt‑Peterburg 2017.
Veselovskiy A.N., Bezrazlichnyye i oboyudnyye v Zhitii Vasiliya Novogo i narodnoy eskhatologii, [v:] A.N. Veselovskiy, Razyskaniya v oblasti russkogo dukhovnogo stikha, vyp. 5, Sankt‑Peterburg 1889.
Zhitiye Dimitriya Prilutskogo: zhitiye i sluzhba, izdaniye podgotovili S.A. Semyachko i F.V. Panchenko, Vologda 2018.
Zhukov V.P., Slovarʹ russkikh poslovits i pogovorok, Moskva 1991.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Александр Пигин
1
ORCID: ORCID

  1. Санкт‑Петербург, Институт русской литературы (Пушкинский Дом) Российской академии наук
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The article considers Lesya Ukrainka’s analytical and review work (born Larysa Kosacz – 1871‑1913) Notes about the Latest Polish Literature, published in the Russian magazine “Life” (1901, № 1). The writer chose not an analytical, but an analytical‑ironic “tone”, emphasizing the merits of Polish romantic poets headed by Adam Mickiewicz, as well as poets of the “Ukrainian school” of Polish Romanticism along with outstanding positivist writers (Bolesław Prus, Eliza Orzeszkowa, Henryk Sienkiewicz), without limiting these writers to populism, and stating their aesthetic tastes and ideological positions. The author pays most attention to the new Polish poetry, which had awoken “after thirty years of half sleep” in the age of modernism, in which she saw echoes of various “pessimistic movements” of world literature. At the same time, Lesya Ukrainka believed that Polish modernism had also its own ground, its appearance was prepared by the tragic contradictions of the Romantics, the collapse of the Polish szlachta ‘noble‑gentry’ ideals, and the degeneracy of positivist‑populist literature. The author pays most attention to the new aesthetics of Stanisław Przybyszewski and his manifesto of Polish modernism with its slogan of “art for art’s sake”.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Fik I., Rodowód społeczny literatury polskiej, Wydanie drugie, Kraków 1946.
Jakóbiec M., Łesia Ukrainka i polska literatura romantyczna, „Slavia Orientalis”, rocznik XX, nr 4, Warszawa 1971.
Khmelyuk M., Polʹsʹka literatura v retseptsiyi Lesi Ukrayinky, [v:] Lesya Ukrayinka i suchasnistʹ: Zb. nauk. pr., Lutsʹk 2007, t. 4, kn. 1.
Koloshuk N., Lesya Ukrayinka u roli krytyka polʹsʹkoyi literatury, „Volynʹ filolohichna: tekst i kontekst: Zb. nauk. pr.”, Lutsʹk 2016, vyp. 22.
Korbych H., Zakhid, Polʹshcha, Rosiya v literaturno‑krytychnomu dyskursi rannʹoho ukrayinsʹkoho modernizmu. Vybrani aspekty retseptsiyi, Poznań 2010.
Korbych H., Lesya Ukrayinka – literaturnyy krytyk: osoblyvosti «zhinochoho pysʹma», [v:] Lesya Ukrayinka i suchasnistʹ. Zbirnyk naukovykh pratsʹ, t. 4, kn. 1, Lutsʹk 2007.
Kubacki W., O dramatach Łesi Ukrainki, [w:] Łesia Ukrainka. Kasandra i inne dramaty, Kraków 1982.
Mishchenko L., Lesya Ukrayinka v literaturnomu zhytti, Kyyiv 1964.
Moklytsya M., Estetyka Lesi Ukrayinky. (Kontekst yevropeysʹkoho modernizmu). Monohrafiya, Lutsʹk 2011.
Radyshevsʹkyy R., Iskry yednannya: do pytannya pro internatsionalʹni motyvy tvorchosti Lesi Ukrayinky, Kyyiv 1983.
Ukrayinka Lesya, Zibrannya tvoriv u 12 t., Kyyiv 1975‑1979.
Yakovenko S., Romantyky, estety, nitssheantsi. Ukrayinsʹka ta polʹsʹka literaturna krytyka rannʹoho modernizmu, Kyyiv 2006.
Yakubsʹkyy B., Lesya Ukrayinka yak literaturnyy krytyk, [v:] Lesya Ukrayinka, Tvory u 12‑tomakh, Kyyiv 1930, t. 12.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Rostysław Radyszewśkyi
1
ORCID: ORCID

  1. Kijowski Uniwersytet Narodowy im. Tarasa Szewczenki
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The article examines the gnoseological and ontological dualism of Lesya Ukrainka’s drama‑fairy tale The Forest Song (Лісова пісня) as a way of expressing the writer’s rational‑intuitive cognition of the world. The gnoseological dualism is expressed in the combination of intuitive and transcendent knowledge of the world with a practical, rational approach to the formal side of The Forest Song. This vision reflected the main ideological and intellectual movements of the time that influenced Lesya Ukrainka. The ontological dualism is connected with the dialectic of the civilized (profane) and natural (sacred) worlds, which are interconnected with each other on the basis of harmony and order. In the text, Lesya Ukrainka prefers the natural world, which prevails over the material values of civilization. The researchers suggest that such a philosophical and ideological component of the text is connected with the writer’s biography, in particular her correspondence with intellectuals and writers of that time.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Aheyeva V., Poetesa zlamu stolitʹ: Tvorchistʹ Lesi Ukrayinky v postmoderniy interpretatsiyi, Kyyiv 2001.
Denysyuk I., Mishchenko L., Dzherela «Lisovoyi pisni», [v:] Pisneyu narodnoyu natkhneni (tvorcha spivpratsya Lesi Ukrayinky ta Klymenta Kvitky). Materialy. Statti. Doslidzhennya, Lutsʹk 2006.
Drahomanov M.P., Vybrane. (…miy zadum zlozhyty ocherk istoriyi tsyvilizatsiyi na Ukrayini), Kyyiv 1991.
Dray‑Khmara M., Lesya Ukrayinka. Zhyttya y tvorchistʹ, [v:] Literaturno‑naukova spadshchy-na, Kyyiv 2002.
Hundorova T., ProYavlennya Slova. Dyskusiya rannʹoho ukrayinsʹkoho modernizmu. Postmoderna interpretatsiya, Lʹviv 1997.
Kocherha S., Kulʹturosofiya Lesi Ukrayinky. Semiotychnyy analiz tekstiv, Lutsʹk 2010.
Kosach‑Kryvynyuk O., Khronolohiya zhyttya i tvorchosti, Lutsʹk 2006.
Kosach‑Kryvynyuk O., Oznayomlennya Lesi Ukrayinky z narodnoyu tvorchistyu. Pisneyu narodnoyu natkhneni (tvorcha spivpratsya Lesi Ukrayinky ta Klymenta Kvitky), [v:] Materialy. Statti. Doslidzhennya, Lutsʹk 2006.
Kovaliv Yu., Literaturoznavcha entsyklopediya u 2 t., t. 2, Kyyiv 2007.
Kozak S., Łesia Ukrainka na tle epoki, [w:] Z dziejów Ukrainy. Religia. Kultura. Myśl społeczna: Studia i szkice, Warszawa 2006.
Kralyuk P., Istoriya filosofiyi Ukrayiny, Kyyiv 2015.
Lesya Ukrayinka, Zibrannya tvoriv: u dvanadtsyaty tomakh, t. 5, Kyyiv 1976.
Lesya Ukrayinka, Zibrannya tvoriv: u dvanadtsyaty tomakh, t. 7, Kyyiv 1977.
Lesya Ukrayinka, Zibrannya tvoriv: u dvanadtsyaty tomakh, t. 8, Kyyiv 1977.
Lesya Ukrayinka, Zibrannya tvoriv: u dvanadtsyaty tomakh, t. 12. Lysty (1903‑1913), Kyyiv 1979.
Papla E., Poetka i pieśń. Muzyka w życiu i twórczości Łesi Ukrainki, [w:] Eadem, Poeci wobec Muzyki. Fiodor Tiutczew – Łesia Ukrainka – Anna Achmatowa – Marina Cwietajewa – Bohdan Ihor Antonycz, Kraków 2014.
Petrov V., «Lisova pisnya», [v:] Yim promovlyaty dusha moya bude: «Lisova pisnya» Lesi Ukrayinky ta yiyi interpretatsiyi, Kyyiv 2002.
Polishchuk Ya., Mifolohichnyy horyzont ukrayinsʹkoho modernizmu, Ivano‑Frankivsʹk 2002.
Shevchenko T.H., Poeziya 1837‑1847, [v:] T.H., Shevchenko, Povne zibrannya tvoriv. U 12 tomakh, t. 1, Kyyiv 2001.
Skupeyko L., Mifosemantyka meliynoho motyvu v «Lisoviy pisni» Lesi Ukrayinky, [v:] Pisneyu narodnoyu natkhneni (tvorcha spivpratsya Lesi Ukrayinky ta Klymenta Kvitky). Materialy. Statti. Doslidzhennya, Lutsʹk 2006.
Voznyak T., « Narodzhennya trahediyi z dukhu muzyky» ta «Lisova pisnya»: Slovo‑muzyka‑ movchannya, «Suchasnistʹ» 1992, № 2.
Wójtowicz, S., Dramatopisarstwo Łesi Ukrainki. Horyzont aksjologiczny refleksji kulturowych, Wrocław 2008.
Zabuzhko O., Notr dame d’Ukraine. Ukrayinka v konflikti mifolohiy, Kyyiv 2007.
Zerov M., Lesya Ukrayinka. Krytychno‑biohrafichnyy narys, [v:] Ukrayinsʹke pysʹmenstvo, Kyyiv 2002.
Skupeyko L., Mifopoetyka «Lisovoyi pisni» Lesi Ukrayinky, Kyyiv 2016.
Zborovsʹka N., Pryshestya vichnosti, Kyyiv 2000.
Zhulynsʹkyy M., Ukrayinsʹka literatura: tvortsi i tvory, Kyyiv 2011.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Petro Kraliuk
1
ORCID: ORCID
Maksym Karpovets
1
ORCID: ORCID

  1. Ostroh, The National University of Ostroh Academy
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The study shows that the content of this dark poem by Osip Mandelstam, written shortly before his arrest and tragic death, is complicated due to intertextual, motivational and circumstantial contextual factors. The intertextual complexity of a number of phrases of this poem is clarified when compared with the version of the myth of the competition of Marsyas and Apollo, presented in the treatise of the Alexandrian grammarian Dionysius Scytobrachion (III century BC) and known to the Russian reader only from the drama of Innokentij Annensky «Famira‑kifared» (1906). The motivational complexity of the phrases (including the phrase theta and iota, the meaning of which is a traditional subject of discussion) is eliminated as a result of deciphering a number of intricate semantic transfers, important as far as context circumstanstances are concerned (being a result of reference to the facts related to the biographies of O. Mandelstam and the flutist Carl Schwab, who served as the prototype for the lyrical hero of this poem). The above mentioned factors of obscuration of the text implement the “focus on the mystery” (Omry Ronen) so characteristic of Mandelstam’s late poetics. The article presents arguments in favor of the fact that such a focus is not only Aesopian language, but also, in accordance with the style tactics noted by ancient philologists, the desire to elevate the style, to give the text a prophetic shade.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

1. Sources
Akhmatova A., Listki iz Dnevnika (O Mandelʹshtame), [v:] O. Mandelʹshtam, Sochineniya, t. 1, Moskva 1993.
Annenskiy I.F., Famira‑kifared, [v:] I.F. Annenskiy, Izbrannyye proizvedeniya, Leningrad 1988.
Boldyrev V., Ivanovskaya K., Zolotaya duga, Moskva 1970.
Dionisiy Skitobrakhion, <Pokhod Dionisa i Afiny>, [v:] Voprosy klassicheskoy filologii, vyp. 15, Moskva 2010.
Dumbadze N., Solnechnaya nochʹ, Moskva 1977.
Erisanova I.A. [v:] https://predanie.ru/audio/311891‑30311‑1937‑fleyty‑grecheskoy‑teta‑i‑yota/.
Fedorov I., Chelovek idet sebe…, «Znamya» 2003, № 11, [v:] https://magazines.gorky.media/ znamia/2003/11/sherst‑moej‑lyubimoj‑sobaki.html
Gogolʹ N.V., Povestʹ o tom, kak possorilsya Ivan Ivanovich s Ivanom Nikiforovichem, [v:] N.V. Gogolʹ, Sochineniya, t. 1, Moskva, 1959.
Ivanov‑Boretskiy M.V., Statʹi i issledovaniya, Moskva 1972. Katonova S.V., Muzyka sovetskogo baleta, Leningrad 1979.
Khorvat E., Ya otvernusʹ, kak latinskoye R…, «Znamya» 1994, № 5.
Kryukova E., Staryye fotografii, [v:] https://proza.ru/2013/09/26/1130 (26.01.2021).
Kun N.A., Legendy i mify Drevney Gretsii, Moskva 1954 [1914].
Losev A.F., Forma, stilʹ, vyrazheniye, Moskva 1995.
Lundkvist A., Glinyanaya fleyta, perev. so shved. N. Tikhonova, [v:] N. Tikhonov, Stikho- tvoreniya, poemy, perevody, Moskva 1973.
Mandelʹshtam O., Egipetskaya marka, [v:] O. Mandelʹshtam, Sochineniya, t. 2, Moskva 1993.
Mandelʹshtam O., Fleyty grecheskoy t·eta i yota…, [v:] O. Mandelʹshtam, Sobraniye sochineniy, t. 3, Moskva 1994.
Mandelʹshtam O., Innokentiy Annenskiy. Famira‑kifared, [v:] O. Mandelʹshtam, Sochineniya, t. 2, Moskva 1990.
Mandelʹshtam O., Leningrad, [v:] O. Mandelʹshtam, Sochineniya, t. 3, Moskva 1994.
Mandelʹshtam O., Oda, [v:] O. Mandelʹshtam, Sobraniye sochineniy, t. 3, Moskva 1994.
Milʹshteyn Ya. M., Ocherki o Shopene, Moskva 1987.
Psurtsev N., Orkestr, Moskva 2006.
Rzhevskiy L., Dina. Zapiski khudozhnika, New‑York 1979.
Saltykov‑Shchedrin M.E., Dikiy pomeshchik, [v:] M.E. Saltykov‑Shchedrin, Sobraniye sochineniy, t. 16, Moskva 1974.
Severov P., Yunostʹ Artema, Kiyev 1965.
Sobakin T., Na Patriarshikh prudakh, «Oktyabrʹ» 1997, № 12.
Sobolev A., Yakorey ne brosatʹ, Moskva 1996.
Sviridov G., Muzyka kak sudʹba, Moskva 2002.
Tsvetayeva M., Nashi dushi, [v:] M. Tsvetayeva, Vecherniy alʹbom, Paris 1980.
Zhdanov I., Zapomnil ya tsvetnyye sny shmelya..., «Vremya i my», t. 81, New‑York et al. 1984.


2. Studies
A lexicon abridged from Liddell and Scott’s Greek‑English lexicon, Oxford 1869.
Alύpioς, Esagogή moysikή, [in:] Musici scriptores Graeci. Aristoteles, Euclides, Nicomachus, Bacchius, Gaudentius, Alypius et melodiarum veterum quidquid exstat, Lipsia 1895.
Anikin A.E., Famira‑kifared. Pushkin i Ion‑Apollonid, [v:] A.E. Anikin, Innokentiy Annenskiy i ego otrazheniya, Moskva 2011.
Apollodor, Mifologicheskaya biblioteka, Leningrad 1972.
Averintsev S.S., Sudʹba i vestʹ Osipa Mandelʹshtama, [v:] O. Mandelʹshtam, Sochineniya, t. 1, Moskva 1990.
Bushman I., Poeticheskoye iskusstvo Mandelʹshtama, München 1964.
Dalʹ V.I., Tolkovyy slovarʹ zhivogo velikorusskogo yazyka, t. 2, Moskva 2001.
Dimήtrioς, Peri ermineίaς, Glasgua 1743.
Excerptio de Arte grammatica Prisciani, [in:] Maurus Rabanus, Opera omnia, t. 5, Lutetia Parisiorum 1864.
Everett E., A system of English versification, New York & Philadelphia 1848.
Fridrikh G., Struktura sovremennoy liriki, Moskva 2010.
Gasparov M.L., O. Mandelʹshtam. Grazhdanskaya lirika 1937 goda, Moskva 1996.
Ginzburg L., «Kamenʹ», [v:] Osip Mandelʹshtam, Kamenʹ, Leningrad 1990.
Glassius S., Philologia sacra, Lipsia 1743.
Hard R., The Routledge handbook of Greek mythology, London & New York 2004.
Kahn A., Mandelstam’s worlds: poetry, politics, and identity in a revolutionary age, Oxford 2020.
Levin Yu.I., O. Mandelʹshtam, [v:] Yu.I. Levin, Izbrannyye trudy. Poetika. Semiotika, Moskva 1998.
Losev A.F., Antichnaya mifologiya v eye istoricheskom razvitii, Moskva 1957.
Lunts L.N., Tsekh poetov, [v:] L.N. Lunts, Literaturnoye naslediye, Moskva 2007.
Mandelʹshtam N.Ya., Vospominaniya, kn.1, Moskva 1999
Mandelʹshtam N.Ya., Vospominaniya, kn.3, Moskva‑Berlin 2019
Mets A.G., Tekst stikhotvoreniya O.E. Mandelʹshtama «Fleyty grecheskoy t·eta i yota...» po novonaydennoy kopii, [v:] Russian Studies. Ezhekvartalʹnik russkoy filologii i kulʹtury, t. 1, Sankt‑Peterburg 1994.
Mets A.G., Vasilenko S.V., Vidgof L.M., Zubarev D.I., Lubyannikova E.I., Mitsner P., Letopisʹ zhizni i tvorchestva O.E. Mandelʹshtama, Sankt‑Peterburg 2019.
Moskvin V.P., Stikhotvoreniye O. Mandelʹshtama «Sokhrani moyu rechʹ navsegda…»: k traktovke «temnykh» mest, «Filologicheskiye nauki. Nauchnyye doklady vysshey shkoly» 2021, № 2.
Musatov V., Lirika O. Mandelʹshtama, Kiyev 2000.
Olsen D.A., World flutelore. Folktales, myths, and other stories of magical flute power, Urbana et al. 2013.
Pavlov M.S., O. Mandelʹshtam. Tsikl o voronezhskoy zhazhde, [v:] Mandelʹshtam i antichnostʹ, Moskva 1995.
Ronen O., Poetika O. Mandelʹshtama, Sankt‑Peterburg 2002.
Sarnov B.M., Posledniy tvorcheskiy akt. Sluchay Mandelʹshtama, Moskva 2000.
Shengeli G.A., Tekhnika stikha, Moskva 1960.
Shtempelʹ H.E., Mandelʹshtam v Voronezhe, [v:] Voronezhskiye tetradi, Voronezh 1999.
Soshkin E., Kriptogrammatika. Kniga o Mandelʹshtame, Moskva 2015.
Struve N. , O. Mandelʹshtam, London 1988.
Terras V., Klassicheskiye motivy v poezii Osipa Mandelʹshtama, [v:] Mandelʹshtam i Antich-nostʹ, Moskva 1995.
Tolstoy A.N., O dramaturgii, [v:] A.N. Tolstoy o literature i iskusstve: ocherki, statʹi, vystup-leniya, besedy, zametki, zapisnyye knizhki, pisʹma, Moskva 1984.
Vidgof L.M., «No lyublyu moyu kurvu Moskvu». Osip Mandelʹshtam: poet i gorod. Kniga‑-ekskursiya, Moskva 2012.
Whibley L., A companion to Greek studies, Cambridge 1931.
Wettstein J.J., Novum Testamentum Graecum, vol. 1, Rotterodam 1831.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Василий Москвин
1

  1. Волгоградский государственный социально‑педагогический университет
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The aim of the article is to analyze the motif of the road in the poetry of Gisella Lachman (1893‑1969), a poet belonging to the “first wave” of Russian emigration. It plays an important role in the constructed reality of her poems; the road appears in a literal and figurative sense – as a synonym for travel and an allegory of human life. It is used by the poet when she writes about interpersonal relationships, loneliness and longing for long unseen loved ones. Lachman creates her own “philosophy of the road”, to her being on the road is a metaphor of human existence, the formation of personality and the exploration of the world. Seen from that perspective Lachman’s poetry can be interpreted as a lyrical travelogue.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Bauman Z., Dwa szkice o moralności ponowoczesnej, Warszawa 1994.
Bugayeva L.D., Mifologiya emigratsii: geopolitika i poetika, [v:] Ent‑Grenzen. Intellektuelle Emigration in der russischen Kultur des 20 Jahrhundrets [Za predelami. Intellektualʹnaya emigratsiya v russkoy kulʹture XX veka], red. L. Bugaeva, E. Hausbacher, Frankfurt am Main 2006.
Burszta W.J., Czytanie kultury. Pięć szkiców, Łódź 1996.
Eliade M., Sacrum, mit, historia. Wybór esejów, wyboru dokonał M. Czerwiński, wstępem opatrzył B. Moliński, przełożyła A. Tatarkiewicz, Warszawa 1970.
Horodecka M., Instynkt i filozofia podróżowania w twórczości Ryszarda Kapuścińskiego, [w:] Dziedzictwo Odyseusza. Podróż, obcość i tożsamość, identyfikacja, przestrzeń, red. M. Cieśla‑Korytowska, O. Płaszczewska, Kraków 2007.
Karpiński W., Pamięć Włoch, Kraków 1982.
Kochubey Yu., Dunoveniye Serebryanogo veka. Vstupitelʹnoye slovo, [v:] G.S. Lakhman, Izbrannaya poeziya, Kiyev 1997.
Koler G.B., Vezdesushchnostʹ i glubina: «Puteshestviye v neizvestnyy kray» Yuriya Terapiano v kontekste travelogov russkoy emigratsii, [v:] Beglyye vzglyady. Novoye prochteniye russkikh travelogov pervoy treti XX veka. Sbornik statey, red. V.S. Kisselʹ, perevod G.A. Time, Moskva 2010.
Kowalski P., Odyseje nasze byle jakie. Droga, przestrzeń i podróżowanie w kulturze współczesnej, Wrocław 2001.
Leving Yu., «Akhmatova russkoy emigratsii» – Gizella Lakhman, «Novoye Literaturnoye Obozreniye» 2006, № 5.
Ligęza W., Poeta emigracyjny: role i wyobrażenia, [w:] Literatura a wyobcowanie, red. J. Święch, Lublin 1990.
Lubecki M., Motyw drogi we współczesnej filozofii niemetafizycznej. „Wege, nicht werke” Martina Heideggera, „Zeszyty Naukowe Towarzystwa Doktorantów Uniwersytetu Jagiellońskiego – Nauki Humanistyczne” 2011, nr 1.
Mayga A.A., Literaturnyy travelog: spetsifika zhanra, „Filologiya i kulʹtura. Philology and Culture” 2014, № 3.
Nabokov V., Tamte brzegi, tłum. E. Siemaszkiewicz, fragmenty z angielskiego tłum. A. Kołyszko, [b.m.w.] 1986.
Ndiaye I.A., Hipertrofia tęsknoty za utraconym domem w poezji emigrantów rosyjskich „pierwszej fali“, Olsztyn 2008.
Ndiaye I.A., «Chemodannaya zhiznʹ» russkikh emigrantov v «Vospominaniyakh» Teffi, [w:] Twórczość Rosyjskiej Zagranicy – satyra i memuarystyka, red. T. Marczenko, I.A. Ndiaye, D. Nikołajew, Olsztyn 2018.
Pasquali A., Le Tour des Horizons. Critique et récits de voyage, Paris 1994. Sławiński J., Przestrzeń w literaturze: elementarne rozróżnienia i wstępne oczywistości, [w:] Przestrzeń i literatura: tom poświęcony VIII Kongresowi Slawistów, red. M. Głowiński, A. Okopień‑Sławińska, Wrocław 1978.
Smirnova A.I., Motiv puteshestviya i metafizika stranstviya v proze Gayto Gazdanova, [v:] Travelogi: retseptsiya i interpretatsiya. Sbornik statey, red. E.F. Shafranskaya, Sankt‑Peterburg 2016.
Yufereva E.V., Dinamika puteshestviy v stikhakh: zhanrovyy i geopoeticheskiy aspekty, [v:] Eadem, Dinamika periferiynykh zhanrov v russkoy poezii vtoroy poloviny XIX veka. Monografiya, Kiyev 2014.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Jolanta Brzykcy
1
ORCID: ORCID

  1. Toruń, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The article concerns the ethics of memory in the book Karta rodiny [ Map of the Homeland] by Peter Vayl. The first part of the article examines the issue of the ethics of remembering in relation to the phenomenon of trivialising the memory of the Solovki prison camp. It is represented here, among others, by the picture of contemporary religious and con-sumer tourism described by Vayl in the Solovetsky Islands. A monument dedicated to the victims of the Solovki prison camp will be treated as a separate form of downgrading. The reflection on the monument is an important element of the criticism of collective memory, made in Karta rodiny. In the second part of the article, the author refers to Vayl’s assessment of the attitude of the Soviet writers Maxim Gorky and Mikhail Prishvin, who visited Solovki prison camp and wrote testimonies of this event, ignoring the truth about the crimes which took place in the camp.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Aleksijewicz S., Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka, przeł. J. Czech, Wołowiec 2015.
Applebaum A., Gułag, przeł. J. Urbański, Warszawa 2005.
Assmann A., Między historią a pamięcią. Antologia, przeł. K. Kończal, red. nauk. i posłowie M. Saryusz‑Wolska, Warszawa 2013.
Bacon E., The Gulag at War. Stalin’s Forced Labour System in the Light of the Archives, New York 1994.
Bogumił Z., Pamięć GUŁagu, Kraków 2012.
Brodskiy Yu., Solovki. Dvadtsatʹ let Osobogo Naznacheniya, Moskva 2002. Ciesielski S., GUŁag. Radzieckie obozy koncentracyjne 1918‑1953, Warszawa 2010.
Courtois S., Zbrodnie komunizmu, [w:] Czarna księga komunizmu: zbrodnie, terror, prześladowania, przeł. K. Wakar, wstęp K. Kersten, Warszawa 1999.
Czerwiński G., W poszukiwaniu nieistniejącej (już) ojczyzny. O „eseistyce reportażowej” Piotra Wajla, [w:] Przekraczanie granic w języku, literaturze, kulturze, t. 1, red. E. Sternal i in., Świecie 2017.
Felman S., Nauczanie i kryzys, albo meandry edukacji, przeł. M. Lachman, „Literatura na Świecie” 2004, nr 1‑2.
Fik M., Cenzor jako współautor, [w:] Literatura i władza, red. B. Wojnowska, Warszawa 1996.
Głowacka D., Po tamtej stronie. Świadectwo, afekt, wyobraźnia, Warszawa 2016.
Gandlevskiy S., Bezumnoye byloye, Moskva 2013.
Gorʹkiy M., Solovki, [v:] Ego zhe, Sobraniye sochineniy v tridtsati tomakh. T. 17: Rasskazy, ocherki, vospominaniya 1924‑1936, Moskva 1952.
Gulag Voices. An Anthology, ed. by A. Applebaum, London, Yale University Press, 2011.
Hartman G., Shoah and Intellectual Witness, „Partisan Review” January 1998.
Hilberg R., Sprawcy, ofiary, świadkowie. Zagłada Żydów 1933-1945, przeł. J. Giebułtowski, Warszawa 2007.
Jarzębski J., Literackie przygody uniwersalnego rozumu. O eseistyce Stanisława Lema, [w:] Polski esej. Studia, pod red. M. Wyki, Kraków 1991.
La Capra D., History and Memory after Auchwitz, New York 1998.
Leociak J., Doświadczenie graniczne. Studia o dwudziestowiecznych formach reprezentacji, Warszawa 2009.
Lévinas E., Całość i nieskończoność. Esej o zewnętrzności, przeł. M. Kowalska, Warszawa 2002.
Lévinas E., Etyka i Nieskończony. Rozmowy z Philippem Nemo, przeł. B. Opolska‑Kokoszka, Kraków 1982.
Mandelʹshtam N., Vospominaniya, New York 1970.
Markowski M.P., Cztery uwagi o eseju, [w:] Polski esej. Studia, pod red. M. Wyki, Kraków 1991.
Matusiak A., Wyjść z milczenia: dekolonialne zmagania kultury i literatury ukraińskiej XXI wieku z traumą posttotalitarną, Wrocław 2020.
Podsiad A., Więckowski Z., Mały słownik terminów i pojęć filozoficznych, Warszawa 1983.
Prishvin M., Solovki (pisʹma k drugu), [v:] Ego zhe, Kolobok, Arkhangelʹsk 1936.
Ricoeur P., Pamięć, historia, zapomnienie, przeł. J. Margański, Kraków 2007.
Rozanow W., Rozkaz nr 1, [w:] tegoż, Apokalipsa naszych czasów, przeł. W. Krzemień, Białystok 1998.
Schulte Nordhold A., Perec, Modiano, Raczymow: la génération d’après et la mémoire de la Shoah, Amsterdam – New York 2008.
Sucharski T., Literatura Holocaustu i literatura gułagu? Literatura doświadczenia totalitarnego!, „Słupskie Prace Filologiczne. Seria Filologia Polska” 2007, nr 5.
Sylwestrzak M., Cztery historie Piotra Wajla, czyli o przeszłości w kontekście pamięci indywidualnej i pamięci zbiorowej, [w:] Między metafikcją a non‑fiction. Podmiotowość w literaturze rosyjskiej końca XX – początku XXI wieku, red. nauk. G. Czerwiński, E. Pańkowska, Białystok 2020.
Sylwestrzak M., Estetyzacja podróży w twórczości Piotra Wajla, [w:] Europa Wschodnia w dyskursie naukowym, red. K. Drozd, J. Gracla, Warszawa 2019.
Sylwestrzak M., Kartografia literacka jako metoda samopoznania (na przykładzie eseistyki Piotra Wajla), „Acta Polono‑Ruthenica” 2021, nr 1.
Świadek: jak się staje, czym jest?, red. nauk. A. Dauksza, K. Koprowska, Warszawa 2019.
Ubertowska A., Świadectwo – trauma – głos. Literackie reprezentacje Holokaustu, Kraków 2007.
Vaylʹ P., Karta rodiny, Moskva 2011.
Wieviorka A., L’ère du témoin, Paris 2009.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Małgorzata Sylwestrzak
1
ORCID: ORCID

  1. Uniwersytet w Białymstoku
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

Over the past 15 years, a tendency to restore the forgotten or little‑known names of scholars and translators of the Executed Renaissance period has clearly been seen in modern Ukrainian translation studies. One such scholar was Oleksander Finkel, the first author in Ukraine and the USSR of a systematic academic work entitled The Theory and Practice of Translation (Kharkiv, 1929). The conditions for a proper appraisal of the work of this theorist, teacher and translator were to appear only a decade ago, after the reprint of the above‑mentioned pioneering work. Therefore, the aim of the article is to acquaint the reader with the most important theoretical postulates of this and other works by Finkel, placing the main emphasis on innovations in his views – both from the perspective of his time and nowadays. The methods used during the analysis, in particular the synchronic and diachronic, allow one to reflect on the general translation discussion of the early twentieth century that Oleksander Finkel participated in. As it turned out as a result of the research, the scholar and translator was one of the first in Ukrainian translation studies to formulate the linguistic theory of translation and was a consistent supporter of quantitative accuracy in the evaluation of translated works.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Ayzenshtok I., A.M. Finkelʹ – teoretik khudozhestvennogo perevoda, „Masterstvo perevoda” 1970, Sb. 7, p. 91‑118.
Bensimon P., Présentation, „Palimpsestes” 1990, nr 4 (Retraduire), p. 9‑13.
Berman A., La retraduction comme espace de la traduction, „Palimpsestes” 1990, nr 4 (Retraduire), p. 1‑7.
Derzhavin V., Nashi pereklady z zakhidnykh klyasykiv ta potreby suchasnoho chytacha, „Chervonyy shlyakh” 1930, nr 10, p. 160‑168.
Derzhavin V., Problema virshovanoho perekladu, „Pluzhanyn” 1927, nr 9‑10, p. 44‑51.
Finkelʹ A., O kriteriyakh tochnosti stikhotvornoho perevoda, Tsentralʹn. derzhavn. arkhiv- ‑muzey literat. i myst. Ukrayiny, fond nr 273, op.1, od.zb.44, chervenʹ‑veresenʹ 1963 r.
Finkelʹ A.M., G.F. Kvitka‑Osnovʹyanenko kak perevodchik sobstvennykh proizvedeniy: Disertatsіya na zdobuttya k.fіl.n. Rukopis, Tsentralʹn. derzhavn. arkhіv‑muzey lіterat. і myst. Ukrayiny, fond nr 273, op. 1, od. zb. 17, pochato 1939 r., 71 arkush.
Finkelʹ O., H.F. Kvitka‑Osnovʺyanenko – perekladach vlasnykh tvoriv, [v:] Kvitka- ‑Osnovʺyanenko: Zb. na 150‑richchya narodzhennya, Kharkiv 1929.
Finkelʹ O., Pereklad i mistse yoho v shkoli: [stattya z pravkamy avtora do zhurnalu „Ukrayinsʹka mova v shkoli” 1951], Tsentralʹn. derzhavn. arkhiv‑muzey literat. i myst. Ukrayiny, fond nr 273, op. 1, od. zb. 19.
Finkelʹ O., Pro kryteriyi tochnosti virshovanoho perekladu, [v:] Fynkelʹ A., O kryteryyakh tochnosty stykhotvornoho perevoda, Tsentralʹn. derzhavn. arkhiv‑muzey literat. i myst. Ukrayiny, fond nr 273, op. 1, od. zb. 44, chervenʹ‑veresenʹ 1963 r.
Finkelʹ O., Terminolohichne shkidnytstvo i yoho teoretychne korinnya, [v:] http://movahistory. org.ua/wiki/Finkel’_Ol._M._Terminolohichne_shkidnytstvo_i_yoho_teoretychne_korin-nya.
Gindin S., Pochemu gumanitarii ne sklonny doveryatʹ chislu, [v:] https://cyberleninka.ru/article/ v/pochemu‑gumanitarii‑ne‑sklonny‑doveryat‑chislu‑posleslovie‑k‑svidetelstvu‑i‑i-‑kovtunovoy‑1.
Kalʹnychenko O., Zarubina Z., Volodymyr Mykolayovych Derzhavyn yak krytyk perekladu, „Visnyk KhNU im. V. Karazina. Seriya: Inozemna filolohiya” 2016, vol. 83.
Kalnychenko O., Kamovnikova N., Oleksandr Finkel’ on the Problem of Self‑Translation, „Intralinea” 2019, vol. 21, [in:] http://www.intralinea.org/archive/article/2349.
Koptilov V., Aktualʹni pytannya ukrayinsʹkoho khudozhnʹoho perekladu, Kyiv 1971.
Levin Yu., K voprosu o perevodnoy mnozhestvennosti, [v:] Klassicheskoye naslediye i sovremennostʹ, Leningrad 1981.
Malikova M., K opisaniyu filologicheskogo perevoda v 30‑e gg.: A.A. Frankovskiy – perevodchik angliyskogo romana XVIII v., [v:] https://cyberleninka.ru/article/n/ k‑opisaniyu‑filologicheskogo‑perevoda‑v‑1930‑e‑gg‑a‑a‑frankovskiy‑perevodchik-‑angliyskogo‑romana‑xviii‑v.
Oleksandr Finkelʹ – zabutyy teoretyk ukrayinsʹkoho perekladoznavstva, za red. L. Chernovatoho i V. Karabana, Vinnytsya 2007.
Printsipy khudozhestvennogo perevoda. Statʹi K. Chukovskogo i N. Gumileva, Peterburg 1919, [v:] http://lib2.pushkinskijdom.ru/printsipy‑khudozhestvennogo‑perevoda.
Rylʹsʹkyy M., Khudozhniy pereklad z odniyeyi slovʺyansʹkoyi movy na inshu, Kyiv 1958.
Savchenko Yu., Pochyn, „Pluzhanyn” 1927, nr 9‑10 (13‑14).
Shmiher T., Istoriya ukrayinsʹkoho perekladoznavstva XX storichchya, Kyiv 2009.
Szczerbiowski T., Rosyjskie teorie przekładu literackiego, Kraków 2011.
Zarubina Z., Vidminnosti mizh perekladom i avtoperekladom, „Vestnyk KhNADU” 2007, vol. 37, [v:] http://cyberleninka.ru/article/n/the‑difference‑between‑translation‑and‑self-‑translation.pdf.
Zerov M., O. Finkelʹ. Teoriya y praktyka perekladu, „Zhyttya y revolyutsiya” 1929, vol. X.
Zerov M., U spravi virshovanoho perekladu, „Zhyttya y revolyutsiya” 1928, vol. IX.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Julia Rysicz‑Szafraniec
1
ORCID: ORCID

  1. Wrocław, Uniwersytet Wrocławski
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The study is a retrospective‑analytical review of approaches to fixing female nominations in the Ukrainian lexicography explanatory and aspect‑based, and in particular, bilingual. Particular attention is here paid to the reflection of female nominations in the dictionaries of the 20th and 21st centuries due to their grammatical, semantic, word‑forming and stylistic characteristics, formation of the tradition of dictionary fixation of the Ukrainian female nominations as well as the problem of developing unified approaches to their lexicography. The parameters of description and comparison were as follows: the status of female nominations as separate units of lexicographical description, the nature of grammatical marking, peculiarities of semantic description in definition and illustration, indication of the nature of derivatives regarding the original masculine nominatives and their variants as well as a system of special dictionary notes. The study is based on the material of historical dictionaries of the Ukrainian language of the 14th to 18th centuries, bilingual explanatory dictionaries of the early 20th century and Russian‑Ukrainian dictionaries published in the nineteen twenties and thirties during the “period of Ukrainization”, explanatory dictionaries of the late 20th and early 21st centuries, neological, aspectal lexicographical editions, and in particular the latest dictionaries of the Ukrainian language.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Sources

Brus M., Feminityvy v ukrayinsʹkiy movi: heneza, evolyutsiya, funktsionuvannya. Slovnyk, Ivano‑Frankivsʹk 2019.
Dubrovsʹkyy V., Slovnyk moskovsʹko‑ukrayinsʹkyy, Kyyiv 1918.
Dalʹ V., Tolkovyy slovarʹ zhivago velikoruskago yazyka, t. 1‑4, Moskva 1863‑1866.
Efremova T., Novyy slovarʹ russkogo yazyka. Tolkovo‑slovoobrazovatelʹnyy, t. 1‑2, Moskva 2000.
Grinchenko B., Slovarʹ ukrainskago yazyka, t. 1‑4, Kiyev.
Hodovana M., Slovnyk‑dovidnyk nazv osib za vydom diyalʹnosti, Kyyiv 2009.
Izyumov O., Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy slovnyk, Kharkiv 1926.
Ivanytsʹkyy S., Shumlyansʹkyy F., Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy slovnyk, Vinnytsya 1918.
Kamenetsʹkyy M., Slovnyk moskovsʹko‑ukrayinsʹkyy, Poltava 1918.
Novi y aktualizovani slova ta znachennya: Slovnykovi materialy 2002‑2010, Kyyiv 2010.
Plachynda H., Slovnychok feminityviv dlya pres‑ofitseriv ta pres‑ofitserok terytorialʹnykh upravlinʹ Derzhavnoyi sluzhby Ukrayiny z nadzvychaynykh sytuatsiy, Kyyiv 2018.
Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy slovnyk, t. 1‑3, Kyyiv 1924‑1933.
Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy slovnyk, t. 1‑4, Kyyiv 2011‑2014.
Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy slovnyk dilovoyi movy. Terminolohiya ta frazeolohiya. (Proyekt), Kharkiv – Kyyiv 1930.
Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy i ukrayinsʹko‑rosiysʹkyy slovnyk, Kyyiv 2011.
Slovotvorchistʹ nezalezhnoyi Ukrayiny 1991‑2011: Slovnyk, Kharkiv 2012.
Slovotvorchistʹ nezalezhnoyi Ukrayiny 2012‑2016: Slovnyk, Kharkiv 2017.
Slovnyk staroukrayinsʹkoyi movy XIV‑XV st., t. 1‑2. Kyyiv 1978.
Slovnyk ukrayinsʹkoyi movy XVI – pershoyi polovyny XVII st., vyp. 2‑7, Lʹviv 1995‑2000.
Slovnyk ukrayinsʹkoyi movy, 11 t., Kyyiv 1970‑1980.
Slovnyk ukrayinsʹkoyi movy, t. 1‑11, Kyyiv 2010‑2020.
Slovnyk ukrayinsʹkoyi movy v 11 tomakh: Dodatkovyy tom, kn. 1‑2, Kyyiv 2017.
Tymchenko Ye., Materialy do slovnyka pysemnoyi ta knyzhnoyi ukrayinsʹkoyi movy XV‑XVIII st., t. 1‑2, Kyyiv – New‑York 2003.
Velykyy tlumachnyy slovnyk suchasnoyi ukrayinsʹkoyi movy, Kyyiv 2005.
Yavornytsʹkyy D., Slovnyk ukrayinsʹkoyi movy, t. 1, Katerynoslav 1920.

Studies

Arkhanhelʹsʹka A., Femina cognita. Ukrayinsʹka zhinka u slovi y slovnyku, Kyyiv 2019.
Arkhanhelʹsʹka A., Slovotvirna feminizatsiya ukrayinsʹkoho zhinochoho leksykonu i yavyshche variantnosti, “Slavistična Revija” 2020, vol. 68.
Brus M., Feminityvy v ukrayinsʹkiy movi: heneza, evolyutsiya, funktsionuvannya. Monohrafiya, Ivano‑Frankivsʹk 2019.
Horetsʹkyy P., Istoriya ukrayinsʹkoyi leksykohrafiyi, Kyyiv 1963.
Masenko L., Peredmova, [v:] S. Ivanytsʹkyy, F. Shumlyansʹkyy, Rosiysʹko‑ukrayinsʹkyy slovnyk, Kyyiv 2013.
Nelyuba A., Innovatsiyni zrushennya y tendentsiyi v ukrayinsʹkomu zhinochomu slovotvori, “Linhvistyka” 2011, vyp. 2 (23).
Nelyuba A., Zhinky. Hender. Slovotvir, [v:] Zbirnyk Kharkivsʹkoho istoryko‑filolohichnoho tovarystva. Nova seriya, 2011, vyp. 14.
Nimchuk V., Leksemy „rab” i „sluha” v ukrayinsʹkykh perekladakh Novoho Zavitu, “Ukrayinsʹka mova” 2011, № 1.
Puzyrenko Ya., Do problemy nominatsiyi osib zhinochoyi stati v ukrayinsʹkiy movi (hendernyy aspekt), „Naukovi zapysky Natsionalʹnoho universytetu «Kyyevo‑Mohylyansʹka akade- miya” 2001, № 18.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Алла Архангельська
1
ORCID: ORCID

  1. Оломоуць, Університет ім. Ф. Палацького
Pobierz PDF Pobierz RIS Pobierz Bibtex

Abstrakt

The article examines the specificity of the manifestation of active verbal aggression in Ukrainian phraseology through the use of the phraseoideographic paradigm. The typology of aggressive behavior of A. Buss and the postulate of the theory of argumentation and verbal aggressiveness of D. Infante are the basis of the research methodology. Analyzed are the classification parameters of active verbal aggression in the various communicative theories and practices. Specifics of manifestation of active verbal aggression (shout, accusation, demand, ridicule, criticism, insult, comment, gossip, slander, complaint, teasing, curse, blasphemy, indignation, destructive wish, threat, curse) in the Ukrainian phraseology is defined. The theoretical material is illustrated by a large number of examples. The context of using of a phraseological unit is considered as a conflict episode – a situation of communicative interaction of participants, during which contradictions are expressed. The study of the semantics, pragmatics and functioning of the phraseological units of active verbal aggression in the Ukrainian language shows that active verbal aggression is a complex system of interdependent mental reactions. These phraseology do not contradict modern knowledge of psychology and communicative linguistics about the studied subject, but at the same time the phraseological units form an independent system with the following signs: a) the state of the speaker’s dissatisfaction; b) a combination of verbal and non‑verbal components; c) intensifica-tion of manifestations; d) the correlation of the varieties of verbal aggression.
Przejdź do artykułu

Bibliografia

Arh U.V., Pintarić A.P., Somatismen als Kodierungsmittel in Konfliktdialogen, „Slavia Centralis” 2020, vol. 13, № 1.
Beatty M.J., McCroskey J.C., It’s in Our Nature: Verbal Aggressiveness as Temperamental Expression, „Communication Quarterly” 1997, № 45.
Buss A., Aggression Pays, [in:] The Control of Aggression and Violence, ed. by J.L. Singer, NY, London 1971.
Buss A., Instrumentality of Aggression, Feedback and Frustration as Determinates of Physical Aggression, „Journal of Personality and Social Psychology” 1967, № 3.
Ihnatenko D.Ye., Frazeolohichni odynytsi na poznachennya intensyvnosti diyi ta stanu v anhliysʹkiy, nimetsʹkiy, rosiysʹkiy ta ukrayinsʹkiy movakh: dys. na zdobuttya … k. filol. n., Vinnytsya 2018.
Infante D.A., Aggressiveness, [in:] Personality and Interpersonal Communication, ed. by J.C. McCroskey, J.A. Daly, Newbury Park, CA 1987.
Infante D.A., Wigley C.J., Verbal Aggressiveness: An interpersonal Model and Measure, „Communication Monographs” 1986, № 53. Issers O.S., Kommunikativnyye strategii i taktiki russkoy rechi, Omsk 1999.
Kachmar O.V., Ahresiya yak sotsialʹnyy fenomen, „Nova paradyhma” 2014, № 125.
Klyus Ju., Inwektywy związane z nazwami części ciała we frazeologii polskiej i rosyjskiej. Analiza leksykalno‑semantyczna, „Językoznawstwo” 2018, № 1 (12).
Novikova T.F., Smirnova P.Yu., Priyemy neytralizatsii verbalʹnoy agressii v sostave sredstv rechevogo vozdeystviya, „Nauchnyye vedomosti Belgorodskogo gosudarstvennogo uni- versiteta. Seriya: Gumanitarnyye nauki” 2018, № 37.
Pradid Yu.F., Frazeolohichna ideohrafiya (problematyka doslidzhenʹ), Kyyiv, Simferopolʹ 1997.
Sappa N.N., Verbalʹnaya agressiya kak obʺyekt psikhologo‑pravovogo analiza, „Vestnik po pedagogike i psikhologii Yuzhnoy Sibiri” 2016, № 4, [v:] https://bulletinpp.esrae.ru/217‑1101
Shcherbinina Yu.V., Verbalʹnaya agressiya, Moskva 2006.
Sidorova E.Yu., Verbalʹnaya agressiya kak kommunikativno‑pragmaticheskoye yavleniye, „Vestnik Tomskogo gosudarstvennogo universiteta” 2009, № 319.
Slovnyk frazeolohizmiv ukrayinsʹkoyi movy, Kyyiv 2003.
Szerszunowicz J., Obraz człowieka w polskich, angielskiсh i włoskich leksykalnych i frazeologicznych jednostkach faunicznych, Białystok 2011.
Yakimova N.S., Verbalʹnaya agressiya kak aktualʹnyy fenomen sovremennogo obshchestva, „Vestnik Kemerovskogo gosudarstvennogo universiteta” 2011, № 45.
Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Жанна Краснобаєва‑Чорна
1
ORCID: ORCID

  1. Донецький національний університет імені Василя Стуса

Instrukcja dla autorów

Zasady publikowania w kwartalniku „Slavia Orientalis”


I. „Slavia Orientalis” przyjmuje do druku materiały nigdzie dotąd niepublikowane. Wszelkie formy plagiatu, autoplagiatu, działań typu „ghostwriting” i „guest authorship” będą traktowane przez Redakcję jako przejawy nierzetelności naukowej. Redakcja będzie dokumentować oraz powiadamiać stosowne instytucje o naruszaniu zasad etyki obowiązujących w nauce.

Przysyłany do redakcji tekst powinien być zaopatrzony w oświadczenie o oryginalności przekazywanego materiału: „Oświadczam, że artykuł ...(Tytuł)...................................... przesłany do druku w kwartalniku „Slavia Orientalis” do tej pory nie był nigdzie publikowany ani nie został zgłoszony do rozpatrzenia w innym czasopiśmie bądź książce. Data.............................. Podpis.......................................”


II. „Slavia Orientalis” zamieszcza materiały w języku rosyjskim, białoruskim, ukraińskim, polskim i angielskim.


III. Do tekstu prosimy dołączyć: polską, angielską i rosyjską wersję tytułu, tekst streszczenia artykułu w języku angielskim (do 0,5 stronicy), pięć angielskich słów kluczowych, podpisane oświadczenie o oryginalności tekstu, krótką informację o autorze, zawierającą następujące dane: imię i nazwisko, tytuł i stopień naukowy, miejsce pracy i stanowisko, adres pocztowy i elektroniczny, a także adres zatrudnienia, tytuły najważniejszych publikacji (książki i artykuły), ze wskazaniem miejsca i roku wydania (5 pozycji).


IV. Oprócz artykułów Redakcja zamieszcza także:

a) recenzje merytoryczne, oceniające i polemiczne o objętości do 5 stronic maszynopisu;

b) informacje o książkach o objętości do 2 stronic maszynopisu;

c) sprawozdania z sesji i konferencji naukowych o objętości do 3 stronic maszynopisu.


V. Wymogi techniczne:

a) teksty w wariancie elektronicznym (jednocześnie w formatach rtf i pdf) prosimy przysyłać na adres mailowy kwartalnika: slavia-orientalis@uj.edu.pl ;

b) teksty w języku angielskim winny się rozpoczynać streszczeniem w języku rosyjskim lub polskim (ok. 0,5 stronicy);

c) teksty w językach: polskim, rosyjskim, ukraińskim, białoruskim winny się rozpoczynać streszczeniem w języku angielskim (ok. 0,5 stronicy);

d) w tekstach w języku polskim i angielskim cytaty i przypisy w języku rosyjskim, ukraińskim i białoruskim prosimy przytaczać w oryginale (nie w transliteracji);

e) tytuły utworów występujących w tekście w języku polskim po raz pierwszy należy podać w nawiasie w wersji oryginalnej (nie w transliteracji);

f) maszynopis winien być przygotowany z zachowaniem interlinii i marginesu po lewej stronie;

g) czcionka: Times New Roman (CE lub CYR) o wielkości 12 pkt z interlinią 1,5 wiersza;

h) strona znormalizowanego maszynopisu zawiera 30 wersów tekstu z ok. 60 znakami w wersie (1800 znaków na stronie);

i) objętość tekstów nie powinna przekraczać 40 tys. znaków ze spacjami;

j) przypisy: pod stroną w numeracji ciągłej dla całego tekstu (przygotowane przez opcję „Wstaw przypis”);

k) tekst powinien być zaopatrzony w zestawienie adresów bibliograficznych prac, do których odwołania pojawiają się w artykule (References). Adresy prac w językach zapisanych alfabetem cyrylicznym powinny zostać przetransliterowane na alfabet łaciński wg systemu BGN/PCGN (U.S. Board on Geographic Names / Permanent Committee on Geographical Names for British Official Use) Transliteracji można dokonać online np. w programie Transliteration: https://www.translitteration.com – wybierając opcję właściwą dla języka białoruskiego, rosyjskiego lub rosyjskiego.

l) opis źródeł w przypisach prosimy dostosować do przedstawionego poniżej wzorca:


Książka:

J. Kowalski, Historia literatury, Kraków 1990, s. 23.

Ibidem, s. 13.

J. Kowalski, Historia..., s. 56.


Fragment książki:

A. Nowak, Z dziejów piśmiennictwa, [w:] Historia cywilizacji, Warszawa 1987, s. 98.

Ibidem, s.13.

A. Nowak, Z dziejów..., s. 135.


Artykuł w czasopiśmie:

L. Nowacka, Teoria aktów mowy, „Przegląd Językoznawczy” 1963, nr 7, s. 45.


Źródło internetowe:

I. Yazykova, Obraz Bogurodzicy w ruskiej ikonografii, [w:] https://www.ortodox.ru (28.03.2011).


V. Wszelkie zmiany o charakterze merytorycznym wprowadzane przez Autora w korekcie dokonywane będą na koszt Autora.


VI. Materiałów niezamówionych Redakcja nie zwraca.


VII. Tekst powinien być przygotowany według wzoru:



Imię i nazwisko

Miasto, miejsce pracy

TYTUŁ W JĘZYKU ARTYKUŁU

Tytuł w języku angielskim

ABSTRACT:

KEYWORDS:

Tekst artykułu

References


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Требования, предъявляемые к текстам, публикуемым в квартальнике „Slavia Orientalis”


I. „Slavia Orientalis” принимает в печать материалы, которые до сих пор нигде не публиковались. Все формы плагиата, автоплагиата, действий типа „ghostwriting” и „guest author-ship” будут признаны редакцией как проявление научной недобросовестности. Редакция будет документировать и извещать соответствующие учреждения о нарушении этических законов, обязывающих в науке.

Текст, направляемый в Редакцию, должен сопровождаться заявлением об оригинальности присылаемомого материала: „Заявляю, что статья …(Заглавие)……., отправленная в журнал „Slavia Orientalis” до сих пор нигде не публиковалась, ни не передавалась для рассмотрения в другие журналы или книги.

Дата………………………… Подпись......................”


II. „Slavia Orientalis” помещает материалы на русском, белорусском, украинском, польском и английском языках.


III. Редакция обращается к авторам с просьбой предоставить: польскую, английскую и русскую версии заглавия, резюме на английском языке (до 0,5 страницы), пять ключевых слов на английском языке, подписанное заявление об оригинальности текста, а также краткую информацию о себе, содержащую следующие данные: имя и фамилия автора, ученая степень и звание, место работы, должность, почтовый и электронный адреса; заглавия важнейших публикаций (книг и статей) с указанием места и года издания (5 заглавий).


IV. Кроме статей, редакция помещает также:

а) научно-аналитические рецензии, заключающие в себе оценку и полемику, – объемом до 5 машинописных страниц;

б) информацию о новых книгах – объемом до 2 машинописных страниц;

в) обзоры, посвященные научным симпозиумам и конференциям, – объемом до 3 машинописных страниц.

V. Технические требования:

а) просьба присылать тексты в форме электронной записи (одновременно в форматах rft и pdf) по адресу квартальника: slavia-orientalis@uj.edu.pl ;

б) тексты на английском языке в начале статьи должны сопровождаться резюме на русском или польском языке (ок. 0,5 страницы);

в) тексты на польском, русском, украинском и белорусском языках в начале статьи должны сопровождаться резюме на английском языке (0,5 страницы);

г) в текстах на польском и английском языках цитаты и примечания на русском, украинском и белорусском языках следует приводить в оригинальной версии (не в транслитерации);

д) заглавия литературных произведений, приводимые в тексте на польском языке впервые, должны сопровождаться в скобках оригинальной версией (не в транслитерации);

е) подготовленная к печати машинопись должна содержать регулярный интервал и поля с левой стороны;

ж) шрифт: Times New Roman (CE или CYR) размером 12, расстояние между строчками 1,5;

з) согласно принятым нормам, машинописная страница содержит 30 строк текста по ок. 60 печатных знаков в каждой строке (т. е. 1800 печатных знаков на странице);

и) объем присылаемых текстов не может превышать 20 машинописных страниц;

й) сноски: внизу страницы при непрерывной нумерации для всего текста (выполняемые при помощи „Вставка сносок”);

к) статья должна сопровождаться библиографическим списком адресов (References), охватывающим только работы, названные в сносках. Адреса, записанные кириллицей, просьба привести в списке в латынской транслитерации, выполненнопй в системе BGN/PCGN (U.S. Board on Geographic Names / Permanent Committee on Geographical Names for British Official Use). Tранслитерацию можно выполнить online, например с помощью программы Transliteration (https://www.translitteration.com), выбирая вариант для белоруского, русского или украинского языка;

л) при ссылках на источники следует соблюдать форму записи, соответствующую приводимому ниже образцу:


Книга:

А.И. Иванов, История литературы, Москва 1990, с. 23.

Там же, с. 13.

А.И. Иванов, История..., с. 56.


Фрагмент книги:

Е. Сидоров, Из истории письменности, [в:] История цивилизации, Москва 1987, с. 98.

Там же, с. 13.

Е. Сидоров, Из истории..., с. 135.


Статья в журнале:

О. Ахманова, Теория речевых актов, „Вопросы языкознания” 1963, № 1, с. 45.


Источник по Интернету:

П. Паламарчук, Москва, [в:] https://www.omolenko.com/publicistic/palamarchuk.htm (28.03.2011).


V. Любого рода существенные изменения, вносимые автором в корректуру, будут реализованы за счет автора.


VI. Материалы, присланные не по просьбе Редакции, обратно не высылаются.


VII. Текст должен быть приготовлен по данному образцу:


Имя и фамилия

Город, место работы

ЗАГЛАВИЕ НА ЯЗЫКЕ СТАТЬИ

Заглавие на английском языке

ABSTRACT:

KEYWORDS:

Текст статьи

References

Zasady etyki publikacyjnej

Etyka wydawnicza

W kwartalniku „Slavia Orientalis” przestrzegane są zasady zawarte w zbiorze wskazań Best Practice Guidelines for Journal Editors opracowanym przez Komitet Etyki Publikacyjnej (COPE).

Praktykowane w kwartalniku reguły postępowania w szczególności dotyczą:

I. Powinności Autorów
1. Autorzy zobowiązani są do rzetelnego przygotowania tekstów proponowanych do druku w „Slavii Orientalis”, zgodnie z zasadami obowiązującymi w kwartalniku.
2. Przekazując materiał do publikacji w kwartalniku „Slavia Orientalis”, Autor gwarantuje, że tekst jest jego dziełem oryginalnym, nigdzie do tej pory niepublikowanym ani nieprzekazanym do rozpatrzenia w żadnym czasopiśmie bądź książce oraz że nie narusza praw osób trzecich.
3. Autor ponosi odpowiedzialność za wiarygodność i właściwe udokumentowanie informacji przytaczanych w tekście.
4. Autorzy są zobowiązani do uwzględnienia uwag recenzentów lub do pisemnego uzasadnienia odmowy ich uwzględnienia.
5. Po przyjęciu tekstu do druku Autor podpisuje z Redakcją umowę o publikacji na podstawie licencji wolnego dostępu Creative Commons CC BY-NC-ND 4.0.

II. Zasady postępowania Redakcji
1. „Slavia Orientalis” przyjmuje do druku materiały nigdzie dotąd niepublikowane. Wszelkie formy plagiatu, autoplagiatu, działań typu „ghostwriting” i „guest authorship” będą traktowane jako przejawy nierzetelności naukowej. Redakcja będzie dokumentować łamanie i naruszanie zasad etyki obowiązujących w nauce i powiadamiać o nich stosowne instytucje. W wypadku stwierdzonej nierzetelności naukowej, ujawnionej po opublikowaniu tekstu, Redakcja zamieści stosowne informacje.
2. W procesie recenzowania i kwalifikowania tekstów do druku pod uwagę brane są wyłącznie kwestie dotyczące ich rzetelności, wysokiego poziomu naukowego i poprawności językowej. Redakcja przestrzega zasady unikania konfliktu interesów.
3. Redakcja, nie zgadzając się z reakcjami Autora na recenzje, może podjąć decyzję o odmowie publikacji.
4. Korespondencja z autorami, recenzentami, członkami Komitetu Redakcyjnego i członkami Rady Naukowej jest prowadzona zgodnie z zasadami poufności.

III. Powinności Rady Naukowej kwartalnika „Slavia Orientalis”

1. Doradzanie Redakcji w sprawach związanych z poziomem naukowym kwartalnika.
2. Zwracanie uwagi na dostrzeżone przypadki nieuczciwości naukowej.
3. Proponowanie uwzględnienia w projektach wydawniczych pisma nowych aspektów badawczych dotyczących słowiańszczyzny wschodniej.
4. Оpiniowanie koncepcji numerów tematycznych planowanych przez Redakcję.
5. Тroska o rozpoznawalność i wizerunek kwartalnika w międzynarodowym środowisku naukowym.

IV. Powinności recenzentów

1. W procesie opiniowania materiałów do druku pod uwagę brane są wyłącznie kryteria dotyczące kwestii merytorycznych.
2. Recenzje powinny zawierać jednoznaczne konkluzje dotyczące rekomendacji lub braku rekomendacji tekstu do druku.
3. Recenzent jest zobowiązany poinformować Redakcję o wszystkich dostrzeżonych przypadkach plagiatu w recenzowanym tekście.


**********************************************************************************

Этика публикации

В квартальнике „Slavia Orientalis” соблюдаются принципы, представленные в составе рекомендaций Best Practice Guidelines for Journal Editors, предложенном Комитетом по этике научных публикаций (COPE).

Соблюдаемый квартальником образ действий, в частности, охватывает:

I. Обязанности Авторов
1. Авторы обязаны добросовестно готовить материалы, предлагаемые для публикации в квартальнике „Slavia Orientalis”, соблюдая принятые в журнале принципы оформления текстов.
2. Передавая материал для публикации в квартальнике „Slavia Orientalis”, Автор гарантирует, что его текст является оригинальным произведением, которое до сих пор нигде не публиковалось, ни не предавалось на рассмотрение в другие журналы или книги, а также, что текст не нарушает прав третьих лиц.
3. Автор несет ответственность за достоверность и правильное документирование информации, приводимой в тексте.
4. Авторы обязаны учесть замечания рецензентов или письменно обосновать отказ от их учтения.
5. После утверждения текста в печать Автор подписывает с Редколлегией договор о публикации на основании лицезии открытого доступа Creative Commons CC BY-NC-ND 4.0.

II. Образ действий Редколлегии
1. „Slavia Orientalis” принимает в печать материалы, которые до сих пор нигде не публиковались. Все формы плагиата, автоплагиата, действий типа „ghostwriting” и „guest authorship” будут считаться проявлением научной недобросовестности. Редакция будет документировать нарушения этических законов, обязывающих в науке, и извещать о них соответствующие учреждения. В случае научной недобросовестности, определенной после публикации текста, Редакция опубликует соответсвующую информацию.
2. В процессе рецезирования и выработки решения о публикации текстов учитываются лишь критерии, касающиеся высокого научного уровня, добросоветсной подготовки и языковой корректности оцениваемых материалов. Редакция соблюдает принцип избегания конфликта интересов.
3. Редакция, не одобряя реакцию авторов на рецезию, может принять решение об отказе публиковать текст.
4. Переписка с авторами, рецензентами, членами Редколлегии и Ученого совета ведется на основе конфиденциальности.

III. Обязанности Ученого совета
1. Консультирование с Редакцией вопросов научного уровня журнала.
2. Обращение внимания на замеченные случаи научной недобросовестности.
3. Предложения учтения в издательских проектах журнала новых исследовательских аспектов, касающихся восточнославянских культур.
4. Оценка концепции тематических номеров журнала, планируемых Редакцией.
5. Забота о распознаваемости и имидже квартальника в международной научной среде.

IV. Обязанности рецензентов
1. В процессе рецезирования материалов учитываются лишь мериторические критерии.
2. Рецензии должны заключаться однозначными выводами, относительно рекомендации или отказа от рекомендации печатать текст.
3. Рецензент обязан уведомить Редакцию о всех случаях плагиата, замеченных в рецензируемом тексте.

Procedura recenzowania

Procedura recenzowania tekstów w kwartalniku „Slavia Orientalis”

1. Nadesłany tekst jest wstępnie oceniany przez Redakcję pod względem spełnienia formalnych oczekiwań wobec przekazywanych do kwartalnika materiałów i ich zgodności z naukowo-tematycznym profilem pisma.

2. Recenzje sporządzane są na formularzu.

3. W procesie recenzowania tekstów przestrzegane są zasady:
a) zasada dwóch niezależnych recenzji;
b) zasada doboru recenzentów według ich naukowo-tematycznej kompetencji;
c) zasada unikania konfliktu interesów przy doborze recenzentów;
d) zasada podwójnej anonimowości (double blind peer review);
e) zasada powoływania trzeciego recenzenta w wypadku rozbieżnych konkluzji w dwóch standardowo sporządzonych recenzjach.

4. W procesie opiniowania i kwalifikowania tekstów do druku pod uwagę brane są wyłącznie kwestie merytoryczne.

Do pobrania: formularz recenzji


**********************************************************************************


Процедура рецензирования текстов в квартальнике „Slavia Orientalis”

1. Присланный текст предварительно оценивается Редакцией с точки зрения как формальных требований, предъявляемых материалам, переданным в квартальник, так и их соответствия научно-тематическогому профилю журнала.

2. Рецензии выполняются на бланке.

3. В процессе рецензирования соблюдаются принципы:
а) принцип двух независимых друг от друга рецензий;
б) принцип отбора рецензентов с учетом их научно-тематических компетенций;
в) принцип избегания конфликта интересов;
г) принцип двойной анонимности (double blind peer review);
д) принцип назначения третьего рецензента в случае противоречивых заключений в двух стандартных рецензиях.

4. В процессе оценки текста и приема решений относительно его публикации учитываются лишь объективные критерии.

Cкачать бланк рецензии




Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji