Search results

Filters

  • Journals
  • Authors
  • Keywords
  • Date
  • Type

Search results

Number of results: 3
items per page: 25 50 75
Sort by:

Abstract

Bullying at work is a long-standing area of research interest that requires investigation of the role of the individual exposed to systematic negative behaviour. Studies using cross-sectional samples and broad personality measures have found some distinguishing personal characteristics of employees who are bullied compared to others. Few, however have applied theoretical frameworks to explain why personality can play a part in why an individual ends up at the receiving end of bullying and harassment at work. This article applies an overall and specific theoretical model, the vulnerability thesis, to investigating the role of temperament in relation to workplace bullying. The results show that (1) some employees exposed to bullying at work also acted as perpetrators (provocative victims), that (2) exposure to bullying at work is connected with temperamental emotional vulnerability, and that (3) hostility and self-oriented aggression mediate the role of personality in the form of temperament in relation to workplace bullying. Strengths and weaknesses and potential practical implications for helpers of employees exposed to bullying at work are discussed.
Go to article

Abstract

The aim of the study was to investigate the relationships between emotional intelligence (EI) and temperament. It was assumed that the two main components of EI – experiential and strategic – have different temperament correlates. One hundred and four Polish university students aged 19 to 26 completed self-descriptive questionnaires of temperament and emotional intelligence. The results confirmed that the relationship with temperament depends on the examined component of EI. Acceptance of emotions (which is a subcomponent of experiential EI) only correlated with two temperamental traits – activity and briskness. Many more dependencies were found in relation to strategic EI. Endurance, strength of inhibition, sensory sensitivity and perseveration turned out to be significant predictors of emotional control, which jointly explained 44% of the variance in results, while perseveration and sensory sensitivity explained 28% of the variance in results on the understanding emotions scale. Based on the results obtained, it can be assumed that the configuration of temperament traits that determines a high capacity for processing stimulation is most conductive to strategic EI. Other propitious traits include those that determine the speed of neural processes, flexibility and ease of adaptation to changing conditions as well as a low sensitivity threshold to sensory stimulus.
Go to article

Abstract

W ofiarowanej Władysławowi Tatarkiewiczowi księdze pamiątkowej Charisteria (1960) znalazła się krytyka jego estetyki dokonana przez Jerzego Pelca. Merytorycznie spór dotyczył pojęć „formy” i „treści” zastosowanych do dzieł sztuki literackiej i dzieł sztuki plastycznej. Według Tatarkiewicza, dzieła plastyczne mają „formę A”, rozumianą jako układ elementów zmysłowych, a dzieła literackie „formę B”, czyli są zbiorem znaków językowych. „Formie B” przysługuje zawsze „treść”, której dzieła plastyczne są pozbawione. Jerzy Pelc wysunął wobec tej koncepcji uwagi krytyczne z perspektywy semiotyki logicznej. Według Pelca, znaki językowe spełniają trzy równorzędne funkcje językowe: (1) znaczą, (2) oznaczają i (3) wyrażają – co odpowiednio różnicuje pojęcie „treści”. Dzieła plastyczne również mogą spełniać te funkcje, ponieważ w ramach ogólnej teorii znaku, jaką jest semiotyka logiczna, znakami są zarówno „znaki ikoniczne” (dzieła plastyczne), jak i „znaki symboliczne” (dzieła literackie). Z punktu widzenia historii filozofii, książka Charisteria była w epoce marksizmu oazą filozofii tradycyjnej, przedwojennej. Spór między W. Tatarkiewiczem i J. Pelcem przebiegał we wspólnej tradycji szkoły lwowsko- warszawskiej, choć toczył się pomiędzy jej skrzydłem lewym, nastawionym rygorystycznie i scjentystycznie (Pelc), a skrzydłem prawym, nastawionym bardziej tolerancyjnie i humanistycznie (Tatarkiewicz).
Go to article

This page uses 'cookies'. Learn more