Search results

Filters

  • Journals
  • Keywords
  • Date

Search results

Number of results: 3
items per page: 25 50 75
Sort by:

Abstract

W artykule zestawione zostają dwie koncepcje okazjonalności. Pierwsza, standardowa i wąska, okazjonalność wyrażenia wiąże ściśle z jego znaczeniem i regulowanym przez nie związkiem kontekstu z określoną rolą wyrażenia. Druga, szersza i wywodząca się z prac Jerzego Pelca, określa okazjonalność w kategoriach potencjalnej zmienności ogólnej charakterystyki semiotycznej wyrażenia przy zachowaniu jego znaczenia. W tekście wprowadzone zostaje pojęcie matrycy pragmatycznej, które służy do schematycznego przedstawiania zmienności kontekstowej. Rekapituluję także krótko poglądy Jerzego Pelca na znaczenie (sposób użycia) i użycie oraz wskazuję krótko na związki jego podejścia ze współczesnymi debatami wokół kontekstualizmu oraz statusu wypowiedzi niezdaniowych.
Go to article

Abstract

Odwoływalność (cancellability) jest powszechnie uznawana za swoistą własność implikatur konwersacyjnych, czasami bywa jednak rozciągana także na inne implikacje pragmatyczne. W pracy zostają postawione i rozważone dwa następujące pytania: 1) czy wszystkie implikatury konwersacyjne są odwoływalne? 2) czy odwoływalne są też inne implikacje pragmatyczne, w szczególności presupozycja i eksplikatura? Przedstawiam argumenty prowadzące do twierdzącej odpowiedzi na pierwsze pytanie oraz przeczącej odpowiedzi (odwoływalność eksplicytna) na drugie.
Go to article

Abstract

In the paper I present the famous argument between Peter F. Strawson and Bertrand Russell on definite descriptions. I do not go into details of the two rival solutions to the problem of definite descriptions. Instead I present the controversy against the background of two traditions within analytic philosophy, i.e. the philosophy of natural language (Strawson) and the philosophy of ideal language (Russell). In consequence, the aim of this paper is to sketch the principal features of the two traditions and to indicate their influence on the argument. In the first paragraph I discuss Russell’s theory of descriptions and present it as a result of dramatic changes that he had made in his philosophy before he finally presented them in On Denoting in 1905. The second paragraph deals with the two traditions within analytic philosophy after the linguistic turn and underlines the role of Strawson in the philosophy of natural language. In the third paragraph I analyze in detail Strawson’s arguments against the theory of descriptions and I focus on some details that are usually omitted in standard presentations. The fourth paragraph discusses Russell’s response to Strawson’s objections, i.e. the counter-arguments formulated from the standpoint of philosophy of ideal language. I end with some suggestions about how to reconcile both approaches.
Go to article

This page uses 'cookies'. Learn more