Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 3
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

Regaining independence by each country (Tunisia, Morocco 1956, Algeria 1962) and the publication of relevant documents (codes of family law, constitutions) created opportunities to speak more widely about social and economic rights, or about political rights for women. However, the rights granted to women were characterized by the principle of inequality, especially in Algeria and Morocco. In this difficult and complex situation, the emancipation movement of women went through various phases. In Algeria, its strength began to appear at the turn of the seventies and eighties of the twentieth century and has been constantly increased. In Morocco, in principle, the awakening took place in the early nineties of the twentieth century. Women themselves played a significant role in the activities for emancipation, engaging in various undertakings, organizations and associations, and in activating Non Profit Organizations (Organisation Non-Gouvernementale -ONG) with women participation from the end of the 80s of the twentieth century, which, in its turn, created opportunities for legal reforms, which would not exist without activities carried out by various associations, including women’s associations. The Jasmine Revolution, also known as the Arabic spring, was initiated in Tunisia, and has had a significant impact on the contemporary activities of women.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Autorka broni tezy, że Karol Marks był teoretykiem kapitalizmu, a nie socjalizmu, w związku z czym nie znajdziemy u niego całościowej, szczegółowo dookreślonej koncepcji społeczeństwa przyszłości. Jednak ze swych diagnoz kapitalistycznego status quo wciąż wyprowadzał wnioski prognostyczne, toteż we wszystkich jego ważniejszych dziełach występują społeczne prognozy. Zmieniały się one wraz z przeobrażeniami systemu kapitalistycznego oraz ewolucją stanowiska Marksa, ale ich rdzeń, w postaci idei bezklasowej wspólnoty, w ramach której „swobodny rozwój każdego jest warunkiem swobodnego rozwoju wszystkich”, pozostał niezmienny.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Ruchy miejskie przedstawiają same siebie jako odpowiedź na deficyt lokalnej polityki. Wpisują się w ten sposób w popularne diagnozy kryzysu demokracji, proponując własny model zaangażowania w życie polityczne. Jednak czy ten model jest szansą na odnowę demokracji, czy inną wersją polityki rozumianej jako oświecone zarządzanie? Czy ma potencjał rozszerzania sfery politycznej, czy zatrzymuje się wpół drogi? Artykuł jest próbą rozważenia tych kwestii. W pierwszej części zestawione zostały różne wersje języków politycznych, w jakich dokonuje się krytyki demokracji. Następnie przedstawiono koncepcję Jacques’a Rancière’a, akcentującą równościowy i emancypacyjny wymiar demokracji. Przykłady retoryki i działań ruchów miejskich są rozpatrywane w tym podwójnym kontekście różnych języków politycznych i radykalnego charakteru demokracji. Rozważony zostaje problem „niepełnej artykulacji politycznej”, w wyniku którego ruchy miejskie nie mogą w pełni zrealizować obietnicy, jaką składają.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji