Search results

Filters

  • Journals
  • Keywords
  • Date

Search results

Number of results: 7
items per page: 25 50 75
Sort by:

Abstract

The early philosophical standpoint of Professor Bogusław Wolniewicz alluded mainly to the so-called first philosophy of Ludwig Wittgenstein, as expressed in his Tractatus Logico-Philosophicus. Professor Wolniewicz’s views have found their expressions, first, in the book (in Polish) Things and Facts. An introduction to the first philosophy of Ludwig Wittgenstein (1968), and finally in his monograph (in Polish) Ontology of Situations. Foundations and Applications (1985). In both cases, Wolniewicz’ standpoint has been expressed by giving a substantive interpretation to semiotical and logical concepts (i.e. by producing hypostases). This practice looks rather dubious to me, in both cases, although I hope that ontology of situations can be usefully treated as a general formal theory of semantical correlates characteristic for sentential statements.
Go to article

Abstract

In this article I try to think about the terms “stories” and “ontologies” in Ewa Domańska’s works: Mikrohistorie. Spotkania w międzyświatach (1999; 2005), Historie niekonwencjonalne (2006), Historia egzystencjonalna (2012), Historia ratownicza (2014) and I try to compare my conclusions with her latest publication. I am interested in the turning point in her thoughts, giving up the theory and methodology of history and switching to the ontology of the dead body. In order to do this I look through these publications and indicate which threads could help work out the excellent, innovative, and fresh conception of Nekros. The main part of the article is a detailed discussion of this. In the other part, I consider how to interpret more traditionally a past description like “cultural memory” and whether Domańska’s works accidentally invalidate them. I suggest a short statement of Marcin Napiórkowski’s and Stephen Marks’ works to show closer (Marks) and further (Napiórkowski) parallels or completely different presentations of similar problems.
Go to article

Abstract

Formalization of a set of beliefs expressed in one language consists in translating them into sentences of another language. The characteristic property of a good formalization is that the target language is correctly chosen and the translations precisely reflect the meaning of the original sentences. In the paper a formalization of ontology of situations (given by Professor Bogusław Wolniewicz) is discussed. I argue that this is an example of a perfect solution of the problem.
Go to article

Abstract

Żyjemy w czasach, w których wzrasta znaczenie sztucznej inteligencji oraz oczekiwanie na coraz bardziej inteligentne systemy. W miarę jak sztuczna inteligencja i inteligentne roboty przejmują od człowieka różne funkcje, pojawiają się pytania o rodzaj i zakres ich działania w stosunku do możliwości człowieka. Proces ten rodzi pytanie, czy można wskazać takie sfery ludzkiej aktywności, które nie mogą być powielone przez inteligentne programy lub roboty? Na pierwszy rzut oka takimi własnościami człowieka jest emocjonalność, uczuciowość i twórczość. W niniejszym artykule analizuję, czy inteligentne roboty mogłyby być twórcze artystycznie i zastępować w tym procesie człowieka. Zakładam, że choć trudno jest w dzisiejszych czasach wskazaćnowatorsko twórcze roboty, to równie trudno podawać w wątpliwość fakt, że roboty w jakimś sensie tworzą sztukę. Wprawdzie z dzisiejszej perspektywy natura ludzka jest jeszcze pod tym względem niepowielalna przez roboty i sztuczną inteligencję, ale równocześnie wykracza się w niej coraz bardziej poza postawę antropocentryczną, przyjmując, że twórczość nie jest wyłącznąwłasnością, lecz jedynie właściwością człowieka, i że mówiąc o sztucznej inteligencji, można dopuścić myśl o uprawianej przez nią twórczości.
Go to article

Abstract

Selected scientific contacts of Jacek Hawranek and Jan Zygmunt with Professor Bogusław Wolniewicz in the period from the end of the 1980s to the beginning of the 21st century are presented in this essay. They concerned the algebraic aspects of the ontology of situations and from one moment – one only question that was posed by Wolniewicz in his note A question about join-semilattices (Bulletin of the Section of Logic, 19/3, 1990, pp. 108–108), and resulted in the Hawranek & Zygmunt paper Wokół pewnego zagadnienia z dziedziny półkrat górnych z jednością (“Some comments on a question about semilattices with unit”) (Acta Universitatis Wratislaviensis 1445, Logika 15 (1993), pp. 59–68) containing an answer to Wolniewicz’s question. The Hawranek & Zygmunt paper is reprinted below, and the essay might be also treated as a kind of an analytical and historical introduction to it. The story of contacts Wolniewicz – Hawranek & Zygmunt has been told with the help of the preserved correspondence between the three persons. In his letters Professor Wolniewicz appears as a passionate researcher, open to discussion, ready to share his research successes and difficulties with others.
Go to article

Abstract

Elzenbergowska teza o obiektywnej tożsamości dobra i piękna nie jest przekonywająca. Problem można zanalizować na gruncie Wittgensteinowskiej ontologii sytuacji, co daje lepsze widoki na jego rozwiązanie. Zbiory stanów rzeczy dobrych (D) i pięknych (P) ani się nie pokrywają, ani nie przecinają, ani D nie zawiera się w P. Nie da się wskazać dla D i P cechy rodzajowej i różnicy gatunkowej. P i D dają się jedynie definiować cząstkowo – przez przykłady i zbliżanie się do ich zbiorów wyczerpujących. W języku naturalnym wyróżnia się wiele odmian dobra i piękna, rozmaicie powiązanych, na przykład „piękno moralne”, „moralną brzydotę”, ale też „brzydotę amoralną”, a nawet „szpetne dobro”. Jednakże zbiory P i D (oraz B i Z – stanów rzeczy szpetnych i złych) są rozłączne. Otóż w konkretnej sytuacji pięknej może tkwić abstrakcyjny stan rzeczy odnoszący się do dobra, a w konkretnej sytuacji dobrej – abstrakcyjny stan rzeczy odnoszący się do piękna. Te abstrakcyjne „rdzenie” sytuacji mogą piękno intersubiektywnie „zabarwiać” dobrem, a dobro pięknem.
Go to article

Abstract

Bogusław Wolniewicz, inspired by his formal ontology of situations, has put forward a question on semilattices with a unit (A question about joinsemilattices, Bulletin of the Section of Logic 19/3, 1990). The present paper is entirely devoted to this problem in the formulation given by Wolniewicz. First, the meaning of the question is analyzed and its lattice-theoretical and Boolean algebraic contents are exhibited. Second, set-theoretical and topological counterparts of the question are formulated and commented upon.
Go to article

This page uses 'cookies'. Learn more